weten

Als we toch eens zouden weten wat we weten...*

Wat is 'weten'? Weten gaat over het algemeen over 'waar' en 'niet waar'. Maar, waar en niet waar hangen vaak af van de context, of het perspectief, en is lang niet altijd absoluut. Zonder de context expliciet te benoemen weten we eigenlijk niet of iets waar is of niet. Vaak is de context impliciet. Om meer over waar of niet waar te kunnen zeggen is het nodig de context er expliciet bij te betrekken. Daarnaast gaat 'weten' over feiten ('weten wat') en tegelijkertijd over activiteiten, de manier waarop we iets met die feiten doen ('weten hoe'). 'Weten wat' heeft het meest met kennis te maken; 'weten hoe' met vaardigheden.

Wat betekent dit nu voor mensen individueel, in organisaties, op school en andere sociale structuren? Hoe komen we er achter dat we weten dat niet altijd alles absoluut is, maar veelal van de context afhangt? Hoe leren kinderen het onderscheid te maken tussen 'waar' en 'niet waar'? Hoe leren organisaties dat? Belangrijker nog, op welke manier leren we om 'weten wat' om te zetten in 'weten hoe'? Op school doen we een geweldige hoeveelheid kennis ('weten wat') op; leren we ook  om dat 'weten wat' met succes te vertalen naar vaardigheden ('weten hoe')? Organisaties bestaan uit mensen, ieder met een eigen achtergrond, ieder met eigen bagage 'weten wat' en 'weten hoe'. Hoe integreren we al die verschillende stukjes 'weten' zodanig dat dit meer dan de optelsom van de delen is?

Wat vooraf gaat aan 'weten' zijn allerlei vormen van 'leren'. Wanneer we 'weten wat' en 'weten hoe' gaan gebruiken in ons dagelijkse leven, ontstaan andere verbindingen. 'Weten' appelleert aan 'kunnen', eventueel in de overtreffende trap zeer goed kunnen, 'excelleren'. Onderkennen dat 'weten' mist, activeert 'zoeken'. 'Weten' in de praktijk brengen verwijst naar vormen van 'handelen'. Het verspreiden van 'weten' naar andere mensen en situaties, leidt tot kennisdeling, 'delen'. Aantoonbaar en beredeneerbaar 'weten', hangt samen met 'bewijzen'.

Bij Digital Knowledge denken wij dat 'weten' alleen onvoldoende is. Wanneer 'weten' niet meeverandert, veroudert dat 'weten' in sneltreinvaart. De context van ons leven, werken en leren verandert continu. We denken vaak dat die verandering bij kinderen het grootst is; misschien is dat wel niet waar. Bij ingrijpende veranderingen groeien kinderen mee; volwassenen kunnen dat vaak niet meer. Die moeten veel meer afleren... Het samensmelten van 'weten' met begrippen als 'zoeken', 'kunnen', 'handelen', 'delen' en 'bewijzen' zorgt ervoor dat we niet alleen als (werkzaam) persoon, maar ook als organisatie en zelfs als 'leerling', maximaal nut hebben van ons eigen 'weten'. Dit stelt ons in staat om beter en effectiever om te kunnen gaan met de mensen met wie wij continu te maken hebben.