PASS: Tweede bijeenkomst, Pinerolo - april 2011

De tweede workshop (WP2) vond in april 2011 plaats in Pinerolo, Italia. De ‘gastvrouw’ van deze workshop is Silvana, die echt ontzettend veel moeite heeft gedaan om alles perfect te regelen. En dat is helemaal gelukt! De locatie waar de workshop plaatsvindt is La Locanda della Maison Verte in Cantalupa/Frossasco, net buiten Pinerolo. Het is een prachtig hotel, rustig gelegen aan de voet van de bergen. Het seizoen is hier nog niet echt begonnen en dus is het nog rustig in het hotel. Silvana woont in Pinerolo en verblijft niet in het hotel. Ze komt ’s ochtends als wij nog aan het ontbijt zitten en gaat na het diner ’s avonds weer naar huis terug. Onvoorstelbaar dat ze – met dit drukke schema – zo opgewekt en vrolijk blijft!

Het is – voor onze Nederlandse begrippen – heerlijk weer als we arriveren. We starten samen met Olaf met een flesje koele rosé en lekkers in de tuin van het hotel, helemaal niet verkeerd. Het diner is pas laat in verband met de aankomst van Ingrida, Edgar en Marija, die er deze keer gelukkig wel bij kan zijn. Alexander is al een dag eerder naar Turijn gekomen waar hij andere bezigheden had. Bij het diner ontbreekt alleen Harry nog; die komt morgen.

Net als in Letland beginnen we met het ontbijt om 8.00 uur, met werken om 9.00 uur, koffiepauze om 11.00 uur en lunch om 13.00 uur. Vanaf 15.00 uur zijn we weer aan het werk tot 16.30 uur, een kleine pauze en dan door tot ca. 19.00 uur. Om 20.00 uur of nog iets later is het diner. Net als in Letland dus nauwelijks ‘vrije’ tijd of tijd om bij te komen! Daarnaast heeft Silvana heel veel – hele leuke – dingen eromheen georganiseerd: een wandeltocht in de bergen, naar de vroege markt (om 7 uur ’s morgens), pizza eten in Pinerolo, etc.

De eerste werkdag is vooral gesproken over wat er tot nu toe is gedaan. In een aantal landen – Italië, Letland, Nederland – is al een pre-pilot gestart. In die landen is overleg geweest met ouders die mee willen doen en zij hebben de eerste versie van een aantal materialen gekregen, voornamelijk voorbeelden waar ze met hun kind mee aan de slag kunnen. We bespreken de eerste ervaringen. Edgar vindt dat de pre-pilot sessies in Letland niet heel succesvol zijn verlopen; de ouders vonden het lastig om na de bijeenkomst zelf met hun kinderen aan de slag te gaan. Silvana heeft al twee bijeenkomsten gehad, waarbij duidelijk werd dat de ouders meer ondersteuning nodig hebben en zelf aangeven dat ze ook andere vormen willen uitproberen. Veel ouders willen vertalingen van teksten hebben. Arjanne heeft niet met alle ouders tegelijk gesproken, eenvoudigweg omdat dit logistiek voor haar te lastig te organiseren viel. De meeste heeft ze apart gesproken, sommigen nog alleen via de mail. Wel leuke reacties, twee ouders zijn echt heel enthousiast bezig!
Binnen de groep is een duidelijke tweedeling: een aantal mensen wil ‘gewoon aan het werk’, materialen, voorbeelden produceren; anderen willen overleg over de vorm van met name de voorbeelden, maar ook van de ondersteunende documenten.

Er vindt natuurlijk veel discussie over allerlei aspecten van de te maken materialen plaats en dat werpt veel, heel veel vragen op. Wat zijn taalvaardigheden? Welke passen bij de doelgroep, kinderen van vier tot en met zes? Wat zijn denkvaardigheden? Welke zijn passend? In welke vorm? Hoe leggen we die uit aan kinderen en ouders? Moeten we onderwijsvaardigheden introduceren voor de ouders? Hoe verloopt het proces tussen ouder en kind? Gaan we uit van een gedefinieerde volgorde van materialen of willen we dat juist niet? Hoe zorgen we dat een kind enthousiast blijft? En een ouder? Hoe compenseren we het gegeven dat de kinderen niet kunnen lezen, schrijven of rekenen? Moeten de taal- en denkvaardigheden altijd met elkaar geïntegreerd worden? Mogen materialen ook alleen maar of taalvaardigheden of denkvaardigheden bevatten?

Allemaal aspecten waar we redelijkerwijs antwoorden op hebben gevonden, maar... the proof of the pudding is in the eating! De contacten met de ouders en kinderen zullen moeten uitwijzen in hoeverre we de juiste keuzes hebben gemaakt en wat nog onduidelijk is!

Op zondag was als afsluiting een social event gepland: een dagje Torino! Met mijn herstelllende been was dit voor ons geen optie. Ook Olaf besloot niet mee te gaan; Silvana had thuis verplichtingen. De anderen gingen met de trein naar Torino. Harry en Marija vlogen aan het eind van de middag terug naar München, de rest kwam ’s avonds weer terug voor het diner in het hotel om 20.30 uur. De volgende ochtend in alle vroegte vertrok de Letse delegatie. Olaf en wij hadden al van tevoren besloten dat we nog een dag gezamenlijk wilden werken. Dat hebben we dan ook gedaan: we hebben ons heerlijk met laptops, boeken en schrijfmateriaal in de tuin geïnstalleerd, hard gewerkt en heerlijk geluncht. ’s Avonds waren we door Silvana uitgenodigd om bij haar thuis te komen eten, wat bijzonder geslaagd was. We zijn enorm verwend met allerlei typisch Italiaanse specialiteiten en gingen kogelrond weer naar het hotel. Midden in de nacht vertrok Olaf voor een ochtendafspraak in Duitsland; John en Arjanne vertrokken op ‘normale’ tijd om via de bergen van Zwitserland richting ‘huis’ te rijden.

Onze volgende workshop vindt in oktober plaats in Berlijn!